اثر دو شیوه برگشت به حالت اولیه فعال بر تغییرات شاخص‌های استرس قلبی متعاقب شنای تناوبی با شدت بالا در زنان جوان شناگر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی، دانشگاه مازندران، ایران

2 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی، دانشگاه مازندران، ایران

چکیده

چکیده
زمینه و هدف:
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر دو شیوه برگشت به حالت اولیه داخل و خارج آب به صورت فعال بر شاخص‌های استرس قلبی زنان جوان شناگر انجام شده‌است.
روش‌شناسی:
16 زن جوان شناگر، به طور تصادفی به دو گروه ریکاوری فعال داخل و خارج آب تقسیم شدند. برنامه شنا و برگشت به حالت اولیه شامل شش وهله شنای سرعتی 50 متر با فاصله استراحتی 120 ثانیه‌ای به صورت فعال در داخل و خارج آب اجرا کردند. داده­ها با استفاده از نرم­افزار Spss نسخه 22 و آزمون‌های تی مستقل و زوجی مورد پردازش قرار گرفت.
یافته­ها:
برگشت به حالت اولیه داخل آب، منجر به افزایش غیرمعنادار حاصلضرب دوگانه و فشار خون سیستولیک شد (به ترتیب، 556/0p= و 064/0p=) و افزایش معنادار حداکثر نبض اکسیژن (033/0p=) و همچنین کاهشی غیرمعنادار و معنادار در حداکثر ضربان قلب و فشار خون دیاستولیک مشاهده شد (به ترتیب، 188/0p= و 026/0p=). برگشت به حالت اولیه خارج آب منجر به کاهش غیرمعنادار و معنادار حاصلضرب دوگانه و حداکثر ضربان قلب شد (به ترتیب، 980/0p= و 012/0p=). همچنین افزایشی معنادارو غیرمعنادار در میزان حداکثر نبض اکسیژن و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک مشاهده شد (به ترتیب 154/0p=، 408/0p= و 109/0p=).

 
تفاوت معناداری بین اثرات این دو شیوه برگشت به حالت اولیه بر هیچ‌کدام از شاخص‌ها وجود نداشت (05/0p≥).
نتیجه‌گیری:
بر اساس نتایج پژوهش حاضر، اجرای دو شیوه برگشت به حالت اولیه داخل و خارج آب بصورت فعال پس از تمرینات تناوبی شنا با شدت بالا، تاحدودی موجب تعدیل شاخص‌های استرس قلبی می‌شود. اما تفاوتی میان اثر این دو شیوه برگشت به حالت اولیه بر شاخص‌های استرس قلبی وجود ندارد.  

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of two active recovery methods on cardiac stress indices change following a high-intensity interval swimming in young female swimmers

نویسندگان [English]

  • Lida babaei 1
  • Valiolah Dabidi Roshan 2
1 Master of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sports, University of Mazandaran, Iran
2 Professor of Sport Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Iran
چکیده [English]

 
Abstract
Background and Aims:
Present study was aimed to investigate the effect of two active recovery methods in and out water on cardiac stress indices in young female swimmers.
Methodology:
Sixteen young female swimmers were randomly divided into two active recovery groups of the inside and outside water. The swimming protocol and recoveries includes six bouts of 50 m sprint swimming with 120 s rest interval. The data was processed by using SPSS version 22 and Independent and dependent t-test.
Results:
Recovery inside the water led to insignificant increase in Double Product and systolic blood pressure (P=0.556and P=0.064 respectively) and significant increase in oxygen pulse (P=0.033). Also, insignificant and significant decrease in maximal heart rate and diastolic blood pressure were observed (P=0.188 and P=0.026 respectively). Outside water recovery led to insignificant and significant decrease in Double Product and maximal heart rate (P=0.980 and P=0.012 respectively). Also, insignificant increase in Oxygen Pulse and systolic and diastolic blood pressure (P=0.154, P=0.408 and P=0.109 respectively).were observed There was no significant difference between the effects of these two recovery methods on any of the indices (P≥0.05).
Conclusion:
According to our results, two active recovery methods, inside and outside water after high-intensity interval swimming training, somewhat moderates the cardiac stress indices. But there is no difference between the effects of these two recovery methods on cardiac stress indices.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Active recovery
  • High intensity training
  • young female swimmers