https://rbpa.usb.ac.ir/ پژوهش در علوم زیستی و فعالیت بدنی fa daily 1 Wed, 21 Mar 2018 00:00:00 +0330 Wed, 21 Mar 2018 00:00:00 +0330 https://rbpa.usb.ac.ir/article_5823.html زمینه و هدف: دانش‌آموزان یکی از مهم‌ترین بخش‌های جامعه هستند و در آینده جامعه و توسعه آن نقش کلیدی دارند، در این راستا توانایی حفظ تعادل در آن‌ها برای رسیدن جامعه به اهداف خود یک امر ضروری است. هدف محقق در اجرای این تحقیق مقایسه‌ی تعادل نیمه پویا بین  دانش‌آموزان دارای ناهنجاری‌هایپر لوردوز و هایپر کیفوز 11 تا 16 سال در شهرستان ریگان است. روش­ شناسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است که جامعه آماری آن دانش‌آموزان شهرستان ریگان می‌باشد. نمونه آماری این پژوهش 90 نفر شامل 45 دانش‌آموز 13-11 ساله و 45 دانش‌آموز 16-14 ساله در سه گروه دانش‌آموزآن‌هایپر لوردوزیس، هایپر کیفوزیس و سالم (سن: 68/1 ±83/13، قد: 13/12 ± 88/156 و وزن 23/1±85/50) می‌باشد. ارزیابی تعادل نیمه پویای دانش‌آموزان از تست وای و انحناهای ستون فقرات با خط کش منعطف اندازه‌گیری شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش آماری آنالیز واریانس یک‌راهه آنوا در سطح معنی‌داری (05/0>P) استفاده شد. یافته­ها: یافته‌های پژوهش بیانگر آن بود که بین میانگین‌های محاسبه شده در تحقیق برای تمامی دانش‌آموزان در میان سه گروه سنی اختلاف معناداری(P <0.05)  وجود دارد.  اما اختلاف معنی‌داری در میان دانش‌آموزآن‌هایپر کیفوزیس و سالم در جهت قدامی برای هر دو گروه سنی و دانش‌آموزان سالم و هایپر لوردوزیس در گروه سنی 14 تا 16 سال وجود ندارد . نتیجه­ گیری: نتایج تحقیق نشان داد که داشتن یک ناهنجاری برای گروهی از دانش‌آموزان باعث افزایش تعادل شده است اما این امر در همه جهات صادق نبوده است. https://rbpa.usb.ac.ir/article_5844.html چکیده زمینه و هدف: اضافه وزن یکی از بزرگترین معضلات مربوط به سلامتی در جهان شناخته شده است که سبب به وجود آمدن بیماری های متابولیک و تنفسی بسیاری می شود. بهترین روش کاهش این روند چاقی تعادل بین انرژی دریافتی و مصرفی است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرین ایروبیک همراه با رژیم غذایی کاهش وزن بر شاخص های تنفسی و تن سنجی زنان دارای اضافه وزن و چاق می باشد. روش‌شناسی: این مطالعه نیمه تجربی به صورت پیش آزمون و پس آزمون در شهر تهران انجام گرفته است. زنان 30 تا 50 سال دارای اضافه وزن و چاقی (BMI بالای 25) به طور تصادفی انتخاب شده و در دو گروه  تجربی (10=n) و کنترل(11=n)  قرار گرفتند. شرکت کنندگان در گروه تجربی به مدت 8 هفته (3 جلسه در هفته) در برنامه کلاس های ایروبیک فعالیت داشتند و هم چنین تحت رژیم غذایی کاهش وزن قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ گونه فعالیتی نداشته اما به آن ها نیز رژیم غذایی کاهش وزن داده شد. از دستگاه بادی کامپوزیشن و اسپیرومتری به ترتیب برای اندازه گیری ترکیب بدنی (وزن، شاخص توده بدنی، توده بدون چربی و درصد چربی کل بدن) و شاخص های تنفسی (حجم بازدمی اجباری در ثانیه اول و ظرفیت حیاتی اجباری) افراد استفاده شد. سپس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21، داده ها با آزمون های t برای گروه های مستقل و وابسته آنالیز گردید. یافته­ ها: کاهش وزن در هر دو گروه ایروبیک (01/0=P) و کنترل (04/0=P) معنادار بود. درصد چربی کل بدن و توده بدون چربی در بین دو گروه تفاوت معناداری نداشتند. در بین شاخص های تنفسی، حجم بازدمی اجباری در ثانیه اول در گروه ایروبیک افزایش معناداری داشته است (05/0=P). ظرفیت حیاتی اجباری در گروه ایروبیک (15/0=P) و کنترل (37/0=P) در طی 8 هفته تفاوت معناداری نداشت. نتیجه‌گیری: 8 هفته ایروبیک همراه رژیم غذایی کاهش وزن نسبت به رژیم بدون فعالیت بدنی بر برخی شاخص های تن سنجی و تنفسی تاثیر بیشتری می گذارد و باعث کاهش خطرات ناشی از چاقی می شود. https://rbpa.usb.ac.ir/article_6158.html زمینه و هدف: سازمان آتش‌نشانی و مأموران آن، رکن اصلی سیستم ایمنی و امدادی محسوب می‌شوند. در صورت عدم توانایی بدنی، آتش‌نشانان در معرض آسیب قرار خواهند گرفت و درنهایت امدادرسانی نامطلوب خواهد شد. تمرینات ثبات مرکزی دقت گیرنده‌های حس عمقی را بهبود می‌بخشند و موجب افزایش حساسیت مسیرهای فیدبکی و یکپارچگی بیشتر در کمربند کمری- لگنی- رانی می‌شوند. بنابراین هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثر 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی بر کمردرد مزمن آتش‌نشانان منطقه یک عملیات شهر تهران با اختلالات خواب شبانه بود. روش‌شناسی: تحقیق حاضر با توجه به اعمال مداخله از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری را 15 آتش‌نشانان مرد با حداقل 5 سال سابقه زیر زنگ خوابیدن متوالی در ایستگاه‌های شهر تهران تشکیل دادند. دامنه سنی 24 تا 28 سال و وزن تقریبی 58/10 ±51/75 و مبتلا بودن به کمردرد مزمن با اختلالات خواب و گروه کنترل از دیگر مؤلفه‌های آزمودنی‌ها بود. برای ارزیابی میزان شدت درد از مقیاس دیداری VAS که از نظر روایی و پایایی مورد بررسی و تائید قرار گرفته است، استفاده گردید سپس گروه تجربی تمرینات ثبات مرکزی را 6 هفته که شامل 3 جلسه در هفته به مدت 45 دقیقه انجام می‌دادند. اطلاعات جمع‌آوری‌ شده با استفاده از آزمون‌های یومن­ویتنی، ویلکاکسون و به کمک نرم‌افزار SPSS 19 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: بعد از مداخله، تفاوت معنی‌داری در گروه تجربی وجود داشت (05/0>P)، ولی در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0<P) و در نهایت تمرینات ثبات مرکزی باعث بهبود درد کمر در سه حالت فعالیت، ایستاده و نشسته شد. نتیجه‌گیری: افزودن تمرینات ثبات مرکزی در خلال تمرینات آموزشی فانکشنال عملیاتی و تمرینات آمادگی جسمانی درون شیفتی، باعث تسهیل دردهای مزمن کمر در بین آتش‌نشانان خواهد شد. https://rbpa.usb.ac.ir/article_6159.html زمینه و هدف: سازگاری­های متابولیکی ناشی از تمرین در اثر بی­تمرینی کاهش می­یابند، اما داده­ها درخصوص مقایسه اثر بی­تمرینی متعاقب انواع مختلف تمرین محدود است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین اثر 4 هفته بی­تمرینی بر نشانگان سندرم متابولیک و زمان دویدن تا واماندگی در مردان تمرین­کرده مقاومتی و مردان تمرین­کرده هوازی بود.   روش شناسی: در این مطالعه نیمه­تجربی، 19 مرد (38-25 سال) تمرین­کرده در گروه­های مقاومتی (10 نفر) و هوازی (9 نفر) قرار گرفتند. گروه­ها بر اساس سطح فعالیت ورزشی طی 4 ماه گذشته (سه جلسه فعالیت با شدت متوسط در هفته)، سن و شاخص توده بدن (9/29-25 کیلوگرم/مترمربع) مشابه بودند. آزمودنی­ها به­مدت  4 هفته از انجام فعالیت ورزشی اجتناب کردند. پیش و پس از بی­تمرینی، نمونه­ خون در حالت ناشتا برای سنجش غلظت سرمی گلوکز، انسولین، تری­گلیسرید و HDL-C از آزمودنی­ها اخذ گردید. در این مراحل، مدت زمان دویدن تا واماندگی با شدت  vVO2maxبر روی نوارگردان ثبت شد. شاخص مقاومت به انسولین با روش  HOMA-1R برآورد شد.   یافته‌ها: پس از 4 هفته بی­تمرینی، HDL-C و مدت زمان دویدن تا واماندگی در گروه­های تمرین­کرده مقاومتی و هوازی به­طور معنی­داری کاهش یافت، این در حالی بود که غلظت تری­گلیسرید در این گروه­ها به­طور معنی­داری افزایش داشت (همه متغیرها، 05/0P < ). غلظت انسولین تنها در گروه تمرین­کرده مقاومتی به­طور معنی­داری افزایش داشت (02/0P =). تغییر معناداری در غلظت گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین در پاسخ به بی­تمرینی در این گروه­ها مشاهده نگردید (05/0 > P).   نتیجه‌گیری: به­نظر می­رسد اثرات منفی بی­تمرینی در استقامت هوازی و بیشتر نشانگان سندرم متابولیک در مردان تمرین­کرده مقاومتی با مردان تمرین­کرده هوازی مشابه بود. اما، اثرات منفی بی­تمرینی در گروه تمرین­کرده مقاومتی (با افزایش انسولین) بارزتر بود. https://rbpa.usb.ac.ir/article_6160.html زمینه و هدف: رابطه بین ورزش با تغییر در ترکیب بدن، استروژن و کلسیم توتال در دوران یائسگی مشخص نیست. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر یک دوره تمرین ایروبیک بر ترکیب بدنی و مقدار سطوح استروژن و کلسیم توتال در زنان یائسه بود. روش‌شناسی: در این تحقیق نیمه تجربی، تعداد 28 نفر از زنان یائسه (میانگین سن 5± 55 سال؛ وزن 2±68 کیلوگرم) شهر شاهرود به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به ­طور تصادفی در سه گروه شامل تمرین هوازی (11 نفر)، تمرین مقاومتی(11 نفر) و کنترل (6 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی سه روز در هفته با شدت 60 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب طی هشت هفته اجرا شد. برنامه تمرین مقاومتی نیز سه روز در هفته با مقدار وزنه ثابت و افزایش تدریجی تعداد تکرارها طی هشت هفته اجرا گردید. در ابتدا و پایان دوره مداخله ترکیب بدنی و سطح استروژن پلاسما اندازه­گیری شد. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس و در سطح معنی­دار05/0p<تجزیه و تحلیل شد. یافته ­ها: نتایج نشان داد پس از دوره مداخله بین مقادیر درصد چربی، حجم عضله، وزن کل، سطوح استروژن و کلسیم توتال پلاسما زنان یائسه در سه گروه تمرین هوازی مقاومتی و کنترل تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق به نظر می رسد دوره های تمرین طولانی تری برای تغییرات احتمالی در ترکیب بدن و کلسیم توتال در دوران یائسگی مورد نیاز باشد.